1ste keer chemo

13:30 staat erop mijn afsprakenkaartje! Dan gaat het gebeuren, de 1ste chemo! Hoe gaat het? Tuurlijk is het allemaal verteld en lees je erover, maar de angst is en blijft, hoe gaat mijn lichaam hier mee om? Word ik nu echt heel ziek, blijf ik fit, kan ik sporten? Hoe gaat het thuis? Kan ik alles nog? Of leef ik als een zombie in mijn slaapkamer! De slaapkamer is in ieder geval ZEN proof gemaakt. Alle drukke elementen zijn verwijderd zodat ik daar rustig kan bijkomen.

Het is 10:45. Allebei mijn zussen zijn erbij. Christina is speciaal uit Noorwegen naar me toe gekomen en kan dus bij de eerste chemo zijn. Dat is heel fijn! We hebben eerst thuis lekker geluncht en daarna reden we met zijn vieren (Robert, Jannicke, Christina en ik) naar het ziekenhuis. Samen met de degenen waar ik zo verschrikkelijk veel hou.. Kom maar op, ik kan de hele wereld zo aan! We kwamen lachend en grappend het ziekenhuis binnen en de mensen in de kamer waar de chemo gegeven werd wisten niet wat ze zagen… Het leek wel een feestje!  De man die naast me in de kamer ligt is daar niet heel blij mee (toen hij later vertrok noemde hij zichzelf een hond – die ook altijd  in een hoek ligt en ook niet wakker wordt van vuurwerk! – beetje vaag).

 

Mijn schoonmoeder is bij ons thuis om op de kleine Robin (7 weken) te passen. Benjamin (ja ja volgende week 7 jaar alweer) is lekker op school en gaat daarna lekker naar de sport BSO. Die halen we vanmiddag op.

De zuster komt binnen met de 2 zakjes die ik toegediend krijg. Het eerste zakje zal er vrij snel in gaan (10 minuten) het tweede zakje zal ongeveer 35 minuten in beslag nemen met in de tussentijd een spoelsessie. Maar nu komt toch die vervelende prik in mijn handen waar ik het nooit zo op heb. Maar al met al prikte ze goed en kon de eerste chemo naar binnen. Het was een rode substantie, de zuster vertelde al dat ik als ik later naar de wc zou gaan het al rood zou zijn. Dat bleek ook later het geval! En daarna heb ik een zacht roze gloed over mijn gezicht, joh, ik zie er gewoon super gezond uit van dat spul! haha

De medicijnen die ik ’s ochtends al had ingenomen (tegen de misselijkheid) zouden nu al hun werk moeten doen. Wanneer ik straks thuis kom en heb gegeten zal ik de andere medicijnen tegen de misselijkheid moeten nemen. En dan is het afwachten hoe de dag/nacht zou verlopen…

18 Comments

  1. Sas 10 februari 2016 at 19:07 - Reply

    Heb alles gelezen, wat heb je een leuke schrijfstijl! Ik hou deze website in de smiezen om te kijken hoe het met je gaat. ❤️❤️❤️ Sas

  2. Emma 10 februari 2016 at 19:12 - Reply

    Mooi geschreven! Wat is er veel op je afgekomen in een paar weken tijd.
    De positieviteit straalt eraf, heel goed!

    Heel veel sterkte Marianne, Robert & kids.

    Alles komt goed! Vraag maar aan Sas wat dat betekend

    Dikke knuffel

  3. Tineke Pronk 10 februari 2016 at 20:26 - Reply

    Hoi Marianne, ik hoorde het van Saskia. Schrikken! Wat fijn dat je een geweldig medisch team hebt en dat je ook een super ‘thuisteam’ hebt. Heel belangrijk. Heel herkenbaar hoe je jouw reactie op de uitslag beschrijft. Ik leef met jou (jullie) mee en heel veel sterkte. Liefs Tineke

  4. Jannicke 10 februari 2016 at 20:28 - Reply

    Lieverd je hebt het super goed gedaan ben zo trots op je! Love ya!

  5. Angelina 10 februari 2016 at 20:45 - Reply

    Mooi om het zo in jouw woorden te lezen, in gedachten heel vaak bij jullie ❤️

  6. Joke en Raymond 10 februari 2016 at 20:54 - Reply

    Lieve Marianne,
    Ik lees in je blog veel kracht en positiviteit, wat mooi geschreven. We leven met je mee en denken aan jullie. Heel veel sterkte.

  7. Ceoray 10 februari 2016 at 20:55 - Reply

    Kleine Knoetsen,
    Wat goed dat we ook op deze manier met je mee kunnen gaan! We hebben hem opgeslagen onder de favorieten en blijven nu goed bij! Je bent een taaie ouwe rocker (Frits noemt je een rock-knoetsen)
    Ben trots op jou en jouw bikkels van mannen en natuurlijk de familie Noor! You can beat this!! Je bent een topper en niet alleen!❤

  8. Je tante 12 februari 2016 at 16:04 - Reply

    Wat ben je eerlijk en oprecht ! Goed geschreven.
    Ik leef met je mee.
    Wij zijn zo trots op je.

  9. Nathalie 12 februari 2016 at 20:23 - Reply

    zijn heel trots op je! Kus van allemaal

  10. Marechal 12 februari 2016 at 23:29 - Reply

    Lieve Marianne, wat goed en knap dat je dit voor ons en anderen vast legt.. Keep your head up! Sterkte voor jou en Robert en repect voor ieder die daar is om jullie te steunen.
    Kus

  11. daphne 13 februari 2016 at 08:10 - Reply

    Ik denk aan je!
    Dikke kus ♡♥♡

  12. Vroca 15 februari 2016 at 14:06 - Reply

    Wat lees ik nou? Wat schrijf je mooi en positief! Koppie op, sterkte voor allemaal

  13. Vroca 15 februari 2016 at 15:00 - Reply

    Zo gek, het is net of ik over iemand anders lees en niet over jou! Je schrijft wel heel positief! Je hebt veel mensen om je heen, maar als ik ooit iets voor je kan betekenen laat het vooral weten

  14. Nadia 15 februari 2016 at 15:04 - Reply

    Lieve marianne

    Super mooi geschreven met zoveel kracht en positiviteit. We leven erg met je mee…

    Dikke kus

  15. Elles 15 februari 2016 at 16:09 - Reply

    Lieve Marianne, heel veel respect voor jou dat je dit blog voor ons bijhoudt. Sterkte voor jou & Robert. Veel lyfs voor jullie viertjes. XXxx Elles & co

  16. sjoerdtje 15 februari 2016 at 17:29 - Reply

    Sterkte en dikke knuffel….. en ik weet met zo’n lieve man en ffamilie om je heen…dat je genoeg steun om je heen hebt!!
    ♡♡♡

  17. Wendy 15 februari 2016 at 18:22 - Reply

    Lieve Marianne Wat kan je mooi en leuk schrijven..terwijl je ondertussen iets verschrikkelijks mee maakt. Heel veel sterkte x Wendy.

  18. Marion 15 februari 2016 at 20:32 - Reply

    Gewoon ff een berichtje dat ik in gedachte bij jullie ben! ❤️

Leave A Comment